de

Henryk Ligięza

Persan haben keine Bilder. Fügen Sie neue Bilder.

Henryk Ligięza (ur. 22 marca 1912 w Krakowie, zm. 25 września 1973 w Warszawie) – polski prawnik, prokurator wojskowy, podpułkownik. Członek Armii Krajowej, ps. Michał. Członek PPR, następnie PZPR.

Syn Walerego Stefana i Michaliny Stefan z d. Jurkiewicz. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1936).

Sekretarz administracyjny i referendarz kontraktowy w Ministerstwie Skarbu w latach 1935-1938. Następnie referent egzekucyjny 22. Urzędu Skarbowego w Warszawie do 1940. Od 1940 do marca 1942 kierownik działu egzekucyjnego 9. Urzędu Skarbowego w Warszawie (poborca podatkowy w getcie warszawskim). Referent i zastępca naczelnika wydziału szkolenia Państwowego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych w Warszawie.

Uczestniczył w powstaniu warszawskim, w Obwodzie Żywiciel, od 3 sierpnia do 30 września 1944. Więziony w stalagu XIA Altengrabow do 3 kwietnia 1945. Komendant obozu w Gocie do 24 lipca 1945.

Po powrocie do Polski pracował jako referent Państwowego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych w Krakowie (wrzesień-październik 1945), I sekretarz Komitetu Dzielnicowego Polskiej Partii Robotniczej w Krakowie (od 22 października 1945 do 14 lutego 1946) i II sekretarz Komitetu Miejskiego PPR w Krakowie (od 15 lutego do 30 sierpnia 1946).

Powołany do Wojska Polskiego 4 grudnia 1946. Pełnił kolejno funkcje:

  • podprokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Krakowie (13 grudnia 1946 - 18 czerwca 1947)
  • zastępca prokuratora Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Białymstoku (18 czerwca 1947 - 8 lipca 1947)
  • wiceprokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Białymstoku (8 lipca 1947 - 28 listopada 1947)
  • prokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Białymstoku (28 listopada 1947 - 15 października 1948)
  • prokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Katowicach (15 października 1948 - 15 sierpnia 1950).

Od 1950 w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej jako:

  • kierownik sekcji śledczej Wydziału IV (16 lipca 1950 - 31 października 1950)
  • kierownik sekcji śledczej Wydziału VII (1 listopada 1950 - 25 czerwca 1953) - od 1952 podpułkownik
  • p.o. prokuratora Wydziału VII (25 czerwca 1953 - 14 kwietnia 1954)
  • wiceprokurator Wydziału VIII (14 kwietnia 1954 - 29 kwietnia 1955).
 

Zwolniony dyscyplinarnie z wojska 29 kwietnia 1955. Wydalony również z partii. Komisja Mazura w swoim sprawozdaniu z 1957 obciążyła Henryka Ligięzę odpowiedzialnością za wiele czynów związanych z nadużyciem władzy.

Po zwolnieniu pracował w latach 1955-1959 w Biurze Zbytu Łożysk Tocznych w Warszawie na stanowisku zastępcy kierownika działu. Następnie radca prawny Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Warszawie (1959) oraz arbiter i kierownik zespołu w Głównej Komisji Arbitrażowej (od 1959).

Zmarł 25 września 1973 w Warszawie

 

Ursache: wikipedia.org

Keine Orte

    loading...

        NameBeziehungGeburtTotBeschreibung
        1Bolesław BierutBolesław BierutMitglieder der gleichen Partei18.04.189212.03.1956

        Keine Termine gesetzt

        Schlagwörter