Jan Skowyrski

Jan Skowyrski (pseudonim „Kowadło”, stopień wojskowy: starszy sierżant) urodził się w Luszewie w chłopskiej rodzinie Adama i Marianny, w latach 1932–1934 odbył służbę wojskową, którą ukończył w stopniu kaprala, w 1937 roku ożenił się i zamieszkał w Dozinach (powiat mławski), gdzie założył warsztat kowalski i od tego samego roku był członkiem Stronnictwa Ludowego, w lutym 1940 roku dołączył do Chłopskiej Organizacji Wolności „Racławice”, we wrześniu tego samego roku przeszedł do Związku Walki Zbrojnej, od początku 1941 roku działał w Batalionach Chłopskich jako łącznik, od lipca 1943 roku pełnił funkcję komendanta BCh na gminę Dąbrowa (w starszej literaturze błędnie określaną jako gmina Kowalewko od siedziby jej władz), 20 stycznia 1944 roku został zatrzymany przez Gestapo za udzielanie pomocy uciekającym oficerom Armii Czerwonej, po czym był przesłuchiwany w Ciechanowie, gdzie zmarł 30 stycznia 1944 roku (część źródeł wskazuje datę 26 stycznia) w wyniku ran odniesionych podczas brutalnego śledztwa, został pochowany na tamtejszym cmentarzu i pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych