Aleksander Rymkieiwicz

Urodził się w Wilnie, ukończył prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego. W latach 1933–1934 związany z grupą literacką Żagary. Zadebiutował w 1933 roku w wileńskim dzienniku „Słowo”. We wczesnej twórczości poety dominują motywy wizyjno-fantastyczne i estetyzujące (poemat Tropiciel 1936). Po wojnie w poezji Rymkiewicza pojawia się tematyka społeczno-patriotyczna (Z narodem 1947), refleksje nad związkami człowieka z naturą (Promień dla artysty 1965) oraz rodzinnym krajobrazem (Polskie drzewa 1972). Rymkiewicz jest też autorem wielu utworów dla dzieci (Przygody Gucia Pingwina 1950, Wybór poezji 1974).