Powiedz o tym miejscu
pl

Antoni Komendo-Borowski

Dodaj nowe zdjęcie!
Data urodzenia:
06.06.1912
Data śmierci:
12.05.1984
Kategorie:
piłkarz, uczestnik II wojny światowej
Narodowość:
 polska
Cmentarz:
Określ cmentarz

Antoni Komendo-Borowski ps. "Sarenka" (ur. 6 czerwca 1912 w Białymstoku, zm. 12 maja 1984 Bradford (Wielka Brytania) – polski przedwojenny piłkarz, reprezentant kraju.

Życiorys

Antoni Komendo Borowski, był absolwentem gimnazjum, a następnie urzędnikiem instytucji wojskowych.

Swoją karierę napastnika rozpoczął w wojskowym klubie 42 Pułku Piechoty, od 1932 roku występującego pod nazwą Jagiellonia Białystok, a od lipca 1933 do wybuchu wojny reprezentował barwy Pogoni Lwów.

Był uczestnikiem kampanii wrześniowej, po której dostał się do obozu jenieckiego na Węgrzech. Tam zaczął grać w obozowej drużynie piłkarskiej – Junaku Drohobycz.

W 1944 uczestniczył w bitwie o Monte Cassino, w której został ranny.

Kluby

  • Jagiellonia Białystok
  • Pogoń Lwów.

W sumie Antoni Komendo Borowski występował siedem sezonów w lidze rozgrywając 69 meczów i strzelając 15 goli.

Reprezentacja

Antoni Komendo Borowski wystąpił raz w reprezentacji Polski w meczu międzypaństwowym z Łotwą (3:3), rozegranym w Łodzi 15 września 1935 roku. Strzelił dla Polski jedną bramkę.

 

Źródło informacji: wikipedia.org

Brak miejsc

    loading...

        ImięRodzaj relacjiData urodzeniaData śmierciOpis
        1Władysław AndersWładysław Andersdowódca11.08.189212.05.1970

        01.09.1939 | Wojska niemieckie napadły o świcie bez wypowiedzenia wojny na Polskę, rozpoczynając kampanię wrześniową a tym samym II wojnę światową

        Kampania wrześniowa (inne stosowane nazwy: kampania polska 1939, wojna polska 1939, wojna obronna Polski 1939) – obrona terytorium Polski przed agresją militarną (bez określonego w prawie międzynarodowym wypowiedzenia wojny) wojsk III Rzeszy (Wehrmacht) i ZSRR (Armia Czerwona); pierwszy etap II wojny światowej. Była to pierwsza kampania II wojny światowej, trwająca od 1 września (zbrojna agresja Niemiec) do 6 października 1939, kiedy z chwilą kapitulacji SGO Polesie pod Kockiem zakończyły się walki regularnych oddziałów Wojska Polskiego z agresorami. Naczelnym Wodzem Wojska Polskiego w kampanii był marszałek Edward Rydz-Śmigły, a szefem sztabu gen. bryg. Wacław Stachiewicz. Od 3 września 1939 wojna koalicyjna Polski, Francji i Wielkiej Brytanii przeciw III Rzeszy.

        Prześlij wspomnienia

        15.03.1944 | Kampania włoska: rozpoczęła się trzecia bitwa o Monte Cassino.

        15 marca (operacja „Dickens”) rozpoczęło się trzecie, najbardziej krwawe z dotychczasowych, natarcie tymi samymi siłami, poprzedzone bombardowaniem: w ciągu trzech i pół godziny 575 ciężkich i średnich bombowców oraz 200 myśliwców bombardujących zrzuciło na miasto i okolice blisko 1100 ton bomb, a artyleria wystrzeliła ponad 10 000 pocisków. Po tym przygotowaniu ogniowym, w trakcie którego Cassino zostało zrównane z ziemią, na pozycje niemieckie uderzyły ponownie trzy dywizje: 4. hinduska (trzy brygady piechoty), 2. nowozelandzka (również trzy brygady) i 78. brytyjska (dwie brygady piechoty i brygada pancerna).

        Prześlij wspomnienia

        18.05.1944 | Kampania włoska: 2. Korpus Polski zdobył Monte Cassino

        Bitwa o Monte Cassino (zwana także bitwą o Rzym) – w rzeczywistości cztery bitwy stoczone przez wojska alianckie z Niemcami, które miały miejsce w 1944 roku w rejonie klasztoru na Monte Cassino. Bitwa ta uznawana jest za jedną z najbardziej zaciętych (obok walk pod Stalingradem, na Łuku Kurskim, lądowania w Normandii i powstania warszawskiego) w czasie II wojny światowej. Brytyjski historyk Matthew Parker napisał: Bitwa o Cassino – największa lądowa bitwa w Europie – była najcięższą i najkrwawszą z walk zachodnich aliantów z niemieckim Wehrmachtem na wszystkich frontach drugiej wojny światowej. Po stronie niemieckiej wielu porównywało ją niepochlebnie ze Stalingradem.

        Prześlij wspomnienia

        Dodaj słowa kluczowe