Powiedz o tym miejscu
pl

Ferdynand Zarzycki

Dodaj nowe zdjęcie!

Ferdynand Zarzycki (ur. 22 grudnia 1888 w Tarnowie, zm. 10 października 1958 w Chicago ) – generał brygady Wojska Polskiego, senator w II RP.

Ferdynand Zarzycki urodził się 22 grudnia 1888 roku w Tarnowie, w rodzinie Franciszka i Teofili z domu Nastałek. Był młodszym bratem Leopolda, doktora praw, sędziego Sądu Najwyższego, zmarłego 24 października 1930 roku w Meranie, we Włoszech.

Ukończył filozofię w Krakowie. Swoja pierwszą pracę podjął w c.k. Gimnazjum w Nowym Targu w roku szkolnym 1912/13. Był nauczycielem j. polskiego, j. łacińskiego i greckiego. W 1912 r. założył przy gimnazjum I Drużynę Skautową im K. Pułaskiego. Wraz ze starszymi skautami wstąpił do Drużyny Podhalańskiej w Nowym Targu. 26 VIII 1913 r. Rada Szkolna Krajowa przeniosła Go do c.k. II Gimnazjum w Tarnowie.

Od sierpnia 1914 do lipca 1917 w Związku Strzeleckim; adiutant w Legionach Polskich, a następnie dowódca kompanii szkolnej w Polskiej Sile Zbrojnej. Od 1 kwietnia 1918 do 17 lutego 1919 – (z przerwami), dowodził 8 Pułkiem Piechoty Legionów. Był pierwszym dowódcą tego reaktywowanego po latach oddziału, który pod jego dowództwem wyruszył na odsiecz Lwowa. W okresie od 25 września 1919 roku do 30 kwietnia 1920 roku oraz od 1 grudnia 1920 roku do lipca 1921 roku był komendantem Szkoły Aplikacyjnej Oficerów Piechoty w Rembertowie. W międzyczasie pełnił służbę na stanowiskach: szefa Wydziału Szkół Piechoty Oddziału III Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych (od 1 maja 1920 roku), dowódcy 2 Grupy Operacyjnej (od 1 sierpnia 1920 roku). W okresie od 22 sierpnia do 24 września 1920 roku dowodził w zastępstwie 4 Dywizją Piechoty. 28 czerwca 1923 roku został przeniesiony do Komendy Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia Armii w Rembertowie na stanowisko zastępcy komendanta.

1 grudnia 1924 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski, na wniosek Ministra Spraw Wojskowych generała dywizji Władysława Sikorskiego, nadał mu stopień generała brygady ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 30. lokatą w korpusie generałów. 3 grudnia 1924 roku został mianowany dowódcą 4 Dywizji Piechoty w Toruniu. 31 lipca 1927 roku został mianowany I zastępcą Wiceministra Spraw Wojskowych i szefa Administracji Armii. 1 stycznia 1930 roku został zwolniony ze stanowiska I zastępcy Wiceministra Spraw Wojskowych i szefa Administracji Armii, i mianowany generałem do zleceń I zastępcy Wiceministra Spraw Wojskowych i szefa Administracji Armii z zachowaniem dotychczasowych dodatków służbowych.

Od 26 maja 1931 do 13 marca 1934 był ministrem przemysłu i handlu. Z dniem 31 maja 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Był senatorem RP IV kadencji (1935–1938) i V kadencji (1938–1939) z województwa stanisławowskiego.

Po kampanii wrześniowej przebywał na Bliskim Wschodzie do września 1947 w tzw. 2 Grupie, ale bez przydziału wojskowego. Po demobilizacji osiedlił się w USA. Zmarł 10 października 1958 w Chicago i tam został pochowany.

Ordery i odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Niepodległości
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)
  • Krzyż Walecznych – czterokrotnie
  • Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie, 1930 – po raz pierwszy)
  • Kawaler Legii Honorowej (Francja, zezwolenie Naczelnika Państwa w 1922)
  • Order Krzyża Orła I klasy (Estonia, 1934)

 

Źródło informacji: wikipedia.org

Brak miejsc

    loading...

        10.05.1933 | Utworzono rząd Janusza Jędrzejewicza

        Rząd Janusza Jędrzejewicza – gabinet pod kierownictwem premiera Janusza Jędrzejewicza, utworzony 10 maja 1933 roku przez prezydenta Ignacego Mościckiego po dymisji rządu Aleksandra Prystora. Premier wraz z gabinetem podał się do dymisji 13 maja 1934 roku.

        Prześlij wspomnienia

        Dodaj słowa kluczowe