Powiedz o tym miejscu
pl

Jerzy Duszyński

Dodaj nowe zdjęcie!
Data urodzenia:
15.05.1917
Data śmierci:
23.07.1978
Kategorie:
aktor
Narodowość:
 polska
Cmentarz:
Warszawa, Cmentarz Powązkowski - Stare Powązki

Jerzy Duszyński (ur. 15 maja 1917 w Moskwie, zm. 23 lipca 1978 w Warszawie) – polski aktor filmowy i teatralny.

Urodził się w Moskwie w rodzinie Feliksa i Marii Duszyńskich, którzy zostali ewakuowani przed ofensywą państw centralnych w Polsce. Po zakończeniu I wojny światowej, wraz z rodzicami powrócił do Warszawy, by wkrótce przenieść się do majątku w Mińsku Mazowieckim, gdzie w 1935 roku skończył I Gimnazjum Humanistyczne.

Po ukończeniu gimnazjum, dostał się do Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował zaledwie rok. W 1936 roku, zdał na Wydział Sztuki Teatralnej Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, gdzie studiował min. z Hanką Bielicką i Danutą Szaflarską. Studia aktorskie zakończył pomyślnie w czerwcu 1939 roku.

Karierę sceniczną rozpoczął tuż przed II wojną światową, debiutując 25 VII 1939 w roli Kuzynka ministra („Genewa”) w Teatrze Polskim w Warszawie, a następnie w Wilnie, gdzie w latach 1939-1941 występował w Teatrze na Pohulance obok Hanki Bielickiej i Danuty Szaflarskiej. Po wkroczeniu wojsk radzieckich do miasta, występował w Wileńskim Polskim Teatrze Dramatycznym. W końcu 1944 z zespołem przybył do Białegostoku i do końca sezonu 1944-45 występował w miejscowym teatrze. W latach 1945-1949 był aktorem Teatru Kameralnego Domu Wojska Polskiego w Łodzi. Z zespołem tego teatru (który zmienił nazwę na Współczesny) przeniósł się do Warszawy i występował w nim do 1955. W sezonie 1955-56 i w latach 1958-1960 był aktorem Teatru Syrena, 1956-57 Teatru Narodowego, 1960-66 Teatru Ateneum, 1966-71 Teatru Klasycznego, 1971-78 Teatru Rozmaitości.

Kariera filmowa Jerzego Duszyńskiego miała rozpocząc się jeszcze w 1939 filmem Hania w reżyserii Józefa Lejtesa, do którego zdjęcia plenerowe powstały latem 1939, jednak – ze względu na wybuch wojny – film nie został ukończony.

Po wojnie zagrał w dwóch najpopularniejszych filmach: Skarb i Zakazane piosenki, które uczyniły z niego pierwszego amanta polskiego kina powojennego.

Jego ostatnią wielką rolą filmową była postać Józefa Piłsudskiego w Śmierci prezydenta w reżyserii Jerzego Kawalerowicza z 1978 roku.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.

W 2005 roku staraniem żony syna aktora została wydana książka biograficzna o Jerzym Duszyńskim – Jerzy Duszyński: Sława i Przemijanie autorstwa Marka Gałęzowskiego.

Życie rodzinne

Był mężem Hanki Bielickiej, z którą rozstał się w 1953 roku.

W 1963 roku ożenił się z Heleną Urbaniak, z którą miał jedynego syna: Marcina Duszyńskiego.

Śmierć

Zmarł 23 lipca 1978 roku w Warszawie, w rezultacie choroby nowotworowej płuc.

Został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 223-III-30).

Źródło informacji: wikipedia.org

Brak miejsc

    loading...

        ImięRodzaj relacjiData urodzeniaData śmierciOpis
        1Hanka BielickaHanka Bielickażona09.11.191509.03.2006
        2Jerzy KawalerowiczJerzy Kawalerowiczkolega/koleżanka19.01.192227.12.2007
        3Ludwik SempolińskiLudwik Sempolińskikolega/koleżanka18.08.189917.04.1981
        4Jerzy Stefan StawińskiJerzy Stefan Stawińskiznajomy01.07.192112.06.2010
        5Stanisław BarejaStanisław Barejaznajomy05.12.192914.06.1987

        08.01.1947 | Premiera pierwszego polskiego powojennego filmu fabularnego "Zakazane piosenki" w reżyserii Leonarda Buczkowskiego

        Zakazane piosenki – polski muzyczny film fabularny z 1946 roku, w reżyserii Leonarda Buczkowskiego według scenariusza Ludwika Starskiego. Film upamiętnia antyniemiecką i partyzancką twórczość muzyczną czasów II wojny światowej, jednocześnie przedstawiając w epizodach historię okupacji niemieckiej od kapitulacji wrześniowej, aż po wkroczenie Armii Czerwonej do Warszawy. Przedstawione w nim piosenki są w większości oparte na autentycznej twórczości wykonawców ulicznych i orkiestr podwórkowych.

        Prześlij wspomnienia

        Dodaj słowa kluczowe