Powiedz o tym miejscu
pl

Pierre Mauroy

Dodaj nowe zdjęcie!
Data urodzenia:
05.07.1928
Data śmierci:
07.06.2013
Inne nazwiska/pseudonimy:
Pierre Mauroy, Пьер Моруа, Pjeras Morua
Kategorie:
polityk, premier
Narodowość:
 francuska
Cmentarz:
Określ cmentarz

Pierre Mauroy (ur. 5 lipca 1928 w Cartignies, zm. 7 czerwca 2013 w Clamart) – francuski polityk, premier Francji w latach 1981–1984 (w trzech kolejnych rządach), były mer Lille, były pierwszy sekretarz Partii Socjalistycznej, senator.

Życiorys

W wieku 16 lat wstąpił do Oddziału Francuskiego Międzynarodówki Robotniczej. Pracował jako nauczyciel. Zaangażował się wkrótce w działalność Partii Socjalistycznej. Na początku lat 70. wsparł François Mitterranda, stając się jednym z liderów PS.

Od 1967 pełnił funkcje w administracji terytorialnej. Był radnym departamentu Nord i jego wiceprzewodniczącym (do 1973). W 1971 został radnym i pierwszym wiceburmistrzem Lille, w okresie 1973–2001 zajmował stanowisko mera tego miasta. Przewodniczył radzie regionu Nord-Pas-de-Calais (1974–1981), ponownie zasiadał w tej radzie w okresie 1986–1988. Od 1989 do 2008 był przewodniczącym związku komunalnego Metropolii Lille.

Od 1973 do 1992 z przerwami na czas pełnienia funkcji rządowych sprawował mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego z jednego z okręgów w departamencie Nord. W 1979 został posłem do Parlamentu Europejskiego, był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Kwestii Politycznych i członkiem Grupy Socjalistów. Z PE odszedł po około 7 miesiącach.

Pomiędzy 22 maja 1981 a 17 lipca 1984 był premierem trzech kolejnych gabinetów. Mianowany na to stanowisko został przez François Mitterranda, nowo wybranego prezydenta. W okresie jego urzędowania we Francji zniesiono karę śmierci, państwową kontrolę środków przekazu i ograniczenia działalności lokalnych stacji radiowych. Skrócił tydzień pracy do 39 godzin, wprowadził dodatkowy piąty tydzień płatnego urlopu i refundację zabiegów przerwania ciąży. Przeprowadził nacjonalizację licznych zakładów przemysłowych. Rosnąca niepopularność jego rządu spowodowała zastąpienie go na stanowisku premiera przez Laurenta Fabiusa.

W 1988 Pierre Mauroy został pierwszym sekretarzem (przewodniczącym) Partii Socjalistycznej. Stanowisko to zajmował przez trzy lata. W latach 1992–1999 był przewodniczącym Międzynarodówki Socjalistycznej. W 1992 po raz pierwszy zasiadł w Senacie, mandat senatora na dziewięcioletnią kadencję odnowił też w 2001.

Skład rządów Pierre'a Mauroy

Pierwszy gabinet (od 22 maja 1981 do 23 czerwca 1981)

  • Pierre Mauroy – premier
  • Claude Cheysson – minister stosunków zewnętrznych
  • Charles Hernu – minister obrony
  • Gaston Defferre – minister spraw wewnętrznych i decentralizacji
  • Jacques Delors – minister gospodarki
  • Pierre Joxe – minister przemysłu
  • Jean Auroux – minister pracy
  • Maurice Faure – minister sprawiedliwości
  • Alain Savary – minister edukacji narodowej
  • Jean Laurain – minister ds. weteranów
  • Jack Lang – minister kultury
  • Édith Cresson – minister rolnictwa
  • Michel Crépeau – minister środowiska
  • André Henry – minister ds. wolnego czasu
  • Louis Mermaz – minister transportu i zaopatrzenia
  • Edmond Hervé – minister zdrowia
  • Roger Quilliot – minister mieszkalnictwa
  • Georges Fillioud – minister komunikacji
  • Louis Mexandeau – minister poczty
  • Michel Rocard – minister planowania
  • André Delelis – minister handlu
  • Michel Jobert – minister handlu zagranicznego
  • Jean-Pierre Chevènement – minister badań naukowych i technologii
  • Nicole Questiaux – minister solidarności narodowej
  • Louis Le Pensec – minister spraw morskich

Drugi gabinet (od 23 czerwca 1981 do 22 marca 1983)

Zmiany dotyczyły czterech stanowisk rządowych. Ministrami przemysłu, sprawiedliwości, transportu i zdrowia w miejsce dotychczasowych zostali odpowiednio Pierre Dreyfus, Robert Badinter, Charles Fiterman i Jacques Ralite. Utworzono resorty konsumpcji i szkoleń zawodowych, które powierzono Catherine Lalumière i Marcelowi Rigoutowi.

29 czerwca 1982 w miejsce Pierre'a Dreyfusa ministrem przemysłu i nauki został Jean-Pierre Chevènement, w miejsce Nicole Questiaux ministrem solidarności narodowej i stosunków społecznych został Pierre Bérégovoy.

Trzeci gabinet (od 22 marca 1983 do 17 lipca 1984)

 

  • Pierre Mauroy – premier
  • Claude Cheysson – minister stosunków zewnętrznych
  • Charles Hernu – minister obrony
  • Gaston Defferre – minister spraw wewnętrznych i decentralizacji
  • Jacques Delors – minister gospodarki, finansów i budżetu
  • Laurent Fabius – minister przemysłu i nauki
  • Marcel Rigout – minister szkoleń zawodowych
  • Robert Badinter – minister sprawiedliwości
  • Alain Savary – minister edukacji narodowej
  • Michel Rocard – minister rolnictwa
  • Charles Fiterman – minister transportu
  • Roger Quilliot – minister miejskiego planowania i mieszkalnictwa, 4 października 1983 stanowisko to objął Paul Quilès
  • Édith Cresson – minister turystyki i handlu zagranicznego
  • Michel Crépeau – minister handlu
  • Pierre Bérégovoy – minister solidarności narodowej i stosunków społecznych
  • Roland Dumas – minister stosunków europejskich, od 18 grudnia 1983

Źródło informacji: wikipedia.org

Brak miejsc

    loading...

        ImięRodzaj relacjiData urodzeniaData śmierciOpis
        1Maurice  BarrierMaurice Barrierkolega/koleżanka08.06.193212.04.2020
        2Juliette  GrécoJuliette Grécoznajomy07.02.192723.09.2020

        Nie określono wydarzenia

        Dodaj słowa kluczowe