Juliette Gréco
- Data urodzenia:
- 07.02.1927
- Data śmierci:
- 23.09.2020
- Inne imiona lub nazwisko panieńskie:
- Juliette Gréco
- Inne nazwiska/pseudonimy:
- Жюльетт Греко
- Kategorie:
- aktor, model/ka, piosenkarz/śpiewak, tancerz
- Narodowość:
- francuska
- Cmentarz:
- Paryż, Cmentarz Montparnasse
Juliette Gréco (ur. 7 lutego 1927 w Montpellier, zm. 23 września 2020 w Ramatuelle) – francuska piosenkarka i aktorka.
Podczas II wojny światowej wraz ze swoimi rodzicami działała we francuskim ruchu oporu (Résistance). Po wojnie zamieszkała w Paryżu, gdzie szybko zaczęła odnosić sukcesy artystyczne jako pieśniarka. Kompozytorami jej utworów byli m.in. znany jazzman Miles Davis i Joseph Kosma. Teksty do muzyki pisali zaś: poeta Jean Cocteau i Jean Paul Sartre. Współpraca z tymi artystami zaowocowała wieloma przebojami, które uzyskały światowy rozgłos.
Życiorys
Juliette urodziła się 7 lutego 1927 w mieście Montpellier w południowej Francji. Jej ojciec pochodził z Korsyki, matka była działaczką francuskiego ruchu oporu (Résistance). Na edukację oraz formację ideową młodej Julietty mieli ogromny wpływ jej rodzice i ich zaangażowanie polityczne. Szczególny wpływ miała jej matka. Dorastająca Julietta, idąc za jej przykładem, również przyłączyła się do ruchu oporu. Została w związku z tym nawet aresztowana, ale uniknęła deportacji z powodu młodego wieku. Według niektórych biografów, Juliette Greco była przez 210 dni więźniem obozu koncentracyjnego Ravensbrück. W 1946 roku przeniosła się do Paryża.
Szybko dostrzeżono w stolicy talent wokalny Julietty i stała się tam jedną z gwiazd powojennej Francji. Jej repertuar pieśniarski oddawał przekonująco ferment nowego kierunku filozoficznego - egzystencjalizmu oraz frustracje francuskich intelektualistów, które były następstwem przeżyć po II wojnie światowej. Tym refleksjom towarzyszył również wygląd sceniczny artystki; czarna suknia i długie czarne rozpuszczone włosy.
Gréco była częstą bywalczynią kawiarni Saint Germain, w której obracała się polityczna i filozoficzna bohema. Tam spotkała się z Milesem Davisem i Jeanem Cocteau. Ten ostatni zaproponował młodej artystce niewielką rolę w filmie „Orfeusz”, hollywoodzkiego producenta i reżysera Darryla F. Zanucka. Po tym debiucie filmowym była częściej zapraszana do udziału w jego filmach w latach 1960–1970.
Gréco była trzykrotnie zamężna. Pierwszym mężem (1953–1956) był aktor Philippe Lemaire, z którym ma córkę Marie-Laurence Lemaire. Jej drugim mężem był francuski aktor Michel Piccoli, z którym mieszkała od 1966 do 1977. W 1988 roku wyszła za mąż za Gerarda Jeunesse'a, z którym była zamężna do śmierci.
Pieśni- Si tu t’imagines
- Parlez-moi d’amour
- Paris Canaille
- Accordéon
- À la belle étoile
- Ça va (Le Diable)
- C'est à aimer que le temps passe
- Chanson pour l’Auvergnat
- Coin de rue
- Daphénéo
- Dieu est Nègre
- Embrasse-moi
- Je Hais les Dimanches
- Je suis comme je suis
- La Chanson de Barbara
- La Chanson de Margaret
- La Fiancée du Pirate
- La Fourmi
- La Rue
- Les Cloches (& La Tzigane)
- Les Croix
- Les Dames de la poste
- Les Enfants qui s'aiment
- Les Feuilles mortes
- L'Éternel féminin
- L'Ombre
- Romance
- Sir Jack l'eventreur
- Sous le ciel de Paris
- 2003: L’Éternel féminin – Gesamtaufnahme in 21 CD (Mercury/Universal).
- 1964: Gréco chante Mac Orlan (Neuauflage 2001 Mercury/Universal).
- 1967: La Femme (Réédition 1998 Mercury/Universal).
- 1991: Juliette Gréco chante Maurice Fanon (Neuauflage 2002 Mercury/Universal).
- 1993: Vivre dans l’avenir (Réédition 2002 Universal).
- 1998: Un jour d’été et quelques nuits (Disques Meys).
- 2003: Aimez-vous les uns les autres ou bien disparaissez … (Polydor/Universal).
- 2006: Le Temps d’une chanson (Polydor/Universal).
- 1965: Juliette Grèco à la Philharmonie der Berlin (LP: Philips)
- 1966: Juliette Grèco in Deutschland (LP: Philips)
- 1992: Juliette Gréco à l'Olympia (Doppel-CD, Neuauflage 2004 Mercury/Universal).
- 1999: Juliette Gréco Odéon 1999 (Doppel-CD, Disques Meys).
- 2004: Juliette Gréco Olympia 1955 – Olympia 1966 (Mercury/Universal).
- 2004: Juliette Gréco Olympia 2004 (Doppel-CD, Polydor/Universal).
- 1990: Je suis comme je suis (Doppel-CD, Neuauflage 2002 Mercury/Universal).
- 1991: Déshabillez-moi (Doppel-CD, Neuauflage 2003 Mercury/Universal).
- Helena i mężczyźni (Eléna et les hommes, 1956)
- Belfegor czyli upiór Luwru, (1965) : (Belphégor ou le Fantôme du Louvre), film TV w reżyserii Claude Barma. (rola główna) – Fiche de l'IMDB
- Noc generałów - (ang. The Night of the Generals) – film wojenny produkcji francuskiej w reżyserii Anatole’a Litvaka z 1967 roku
- Belfegor – upiór Luwru, (2001) (Belphégor, le fantôme du Louvre, 2000) (rola epizodyczna – postać starej kobiety na cmentarzu) – Belfegor – upiór Luwru w bazie Filmweb
Źródło informacji: wikipedia.org
Brak miejsc
