Ēvalds Grabovskis

Ēvalds Grabovskis (2 marca 1941, Ryga – 11 października 2026) był łotewskim hokeistą (obrońcą), trenerem, działaczem i historykiem hokeja. Uczył się w 6. Szkole Średniej w Rydze i grał w Riga Dinamo / Daugava (1962–1967).

Jako trener prowadził Riga Dinamo (asystent i główny trener w latach 1974–1980 i 1988–1991; drużyna zajmowała miejsca 4–8), reprezentację Bułgarii (1980–1981), polski klub Podhale Nowy Targ (1992–1996, czterokrotny mistrz Polski) oraz reprezentację Polski (1992–1994). W 1995 roku był głównym trenerem reprezentacji Łotwy (mistrzostwa świata grupa B – 2. miejsce).

Później pełnił funkcję dyrektora wykonawczego Łotewskiej Federacji Hokeja (LHF). Był kompilatorem historii hokeja i autorem książek Hokeja elpas skartie oraz Hokeja ģimene. Z jego inicjatywy od 30 września 2016 roku obchodzony jest Światowy Dzień Pamięci Weteranów Hokeja; ustanowił także tradycję Dnia Pamięci Żołnierzy Hokeja. W 2019 roku otrzymał nagrodę LHF za całokształt wkładu w hokej. Uważał się za towarzysza idei Wiktora Tichonowa i kontynuatora jego szkoły hokejowej.

Całe życie poświęcił łotewskiemu hokejowi. Spoczywaj w pokoju.