Kazimierz Bujnicki
Kazimierz Bujnicki
- Data urodzenia:
- 30.09.1788
- Data śmierci:
- 15.08.1878
- Inne nazwiska/pseudonimy:
- Kazimirs Buiņickis, Kazimierz Bujnicki
- Kategorie:
- mason, publicysta, szlachcic, urodzony na Łotwie, urzędnik, wydawca, wykładowca
- Narodowość:
- polska
- Cmentarz:
- Określ cmentarz
Kazimierz Bujnicki (ur. 30 listopada 1788 w Dagdzie koło Dyneburga, zm. 14 lipca 1878 tamże) – polski pisarz.
Jeden z organizatorów życia umysłowego w Inflantach i na Białorusi. W latach (1842-1849) wydawał w Wilnie czasopismo "Rubon". Współpracował z "Tygodnikiem Petersburskim", "Ateneum" i "Kroniką Rodzinną". Ogłosił kilka powieści obyczajowych: "Wędrówki po małych drogach" (1841), "Pamiętniki księdza Jordana" (1849-1852), utwór wierszowany "Stanowisko poety" (1848) oraz "Komedie prozą i wierszem" (1851).
Publikacje
- Wędrówka po małych drogach. Szkice obyczajów na prowincji, T. I, Wilno 1841.
- Wędrówka po małych drogach. Szkice obyczajów na prowincji, T. II, Wilno 1841.
- Siostra Giertruda. Powieść wierszem napisana, Wilno 1842.
- Rubon. Pismo poświęcone pożytecznej rozrywce, Wilno 1842-1849.
- Komedye prozą i wierszem, Wilno 1851.
- Nowa wędrówka po małych drogach. Szkice obyczajowe, T. I, Wilno 1852.
- Nowa wędrówka po małych drogach. Szkice obyczajowe, T. II, Wilno 1852.
- Pamiętniki księdza Jordana. Obrazek Inflant w XVII wieku, Tom I. Wilno 1852.
- Pamiętniki księdza Jordana: obrazek Inflant w XVII wieku, Tom II. Wilno 1852.
- Stara panna. Powieść współczesna, Wilno 1855.
- Biórko. Obrazek obyczajowy z lat ostatnich minionego wieku, Cz. 1, Wilno 1862.
- Biórko. Obrazek obyczajowy z lat ostatnich minionego wieku, Cz. 2, Wilno 1862.
- Helēna Vasiļjeva. Vēļreiz par Kazimiru Buiņicki. Tāvu zemes kalendars. Latgolas kulturas centrs, Rēzekne 2009. 106.-109.lpp.
- Pēteris Zeile. Hilzenu un Buiņicku davums Lagolas kultūrvēsturē. Tāvu zemes kalendars. Latgolas kulturas centrs, 70.-73. lpp. Rēzekne 2006.
- Ai, māte Latgale. Atskati Latgales vēsturē un kultūrvēsturē. Annele,2001.
- Pēteris Zeile. Kazimers Buiņickis. Tāvu zemes kalendars. Latgolas kulturas centra izdevniecība, Rēzekne 1996. 54.-66.lpp.
- Pēteris Zeile. Kazimirs Buiņickis un Gustavs Manteifelis. Vieta un vērtējums Latvijas kultūrā. Poļu kultūra Latvijā. Polijas republikas vēstniecība. Latvijas Zinātņu akadēmijas vēstis. - Nr.2(1993). - 14.-18. lpp. Rīgā, 1994.
- Tadeusz Bujnicki, Krzysztof Zajas. Wilno literackie na styku kultur. Universitas. Kraków. 2007. ISBN 978-83-242-0727-5
- Tadeusz Bujnicki. W Wielkim Księstwie Litewskim i w Wilnie. DiG 2010. ISBN 978-83-7181-605-5
- Gustaw Manteuffel, Inflanty polskie oraz Listy znad Bałtyku, wstęp, redakcja i opracowanie tekstu Krzysztof Zajas, Kraków 2009. ISBN 97883-242-1296-5 str. XVII, 43, 109, 137.
- Krzysztof Zajas. Nieobecna kultura. Przypadek Inflant Polskich. Universitas. Kraków. 2008. ISBN 978-83-242-1296-5 str. 22, 27, 132-133, 149-153, 224, 242, 295-296, 298-299, 308-309, 312-324, 335, 351.
Źródło informacji: wikipedia.org
Brak miejsc
| Imię | Rodzaj relacji | Opis | ||
|---|---|---|---|---|
| 1 |  | Emilia Broel-Plater | daleki krewny | |
| 2 |  | Leons Plāters | daleki krewny | |
| 3 |  | Ainārs Ritenbergs | wyznawca tej samej idei | |
| 4 |  | Ludwik Mierosławski | wyznawca tej samej idei | |
| 5 |  | Ignacy Łukasiewicz | wyznawca tej samej idei |
04.11.1794 | Insurekcja kościuszkowska: wojska rosyjskie zdobyły szturmem Pragę i dokonały rzezi około 20 tys. mieszkańców
Obrona Pragi (rzeź Pragi) – ostatnie starcie zbrojne insurekcji kościuszkowskiej, a zarazem ostatnia bitwa Rzeczypospolitej Obojga Narodów, rozegrana w obronie Warszawy 4 listopada 1794 roku.
02.10.1802 | Kauguru nemieri. Sacelšanās sākums
26.03.1819 | Dzimtbūšanas atcelšana Vidzemē
Pateicoties itāļu grāfa Pauluči veiksmīgajai darbībai Rīgas, vēlāk Baltijas gubernatora amatā Napoleona uzbrukuma laikā un pēc tā, cars Aleksandrs I ņēma vērā viņa ieteikumus valsts pārvaldē. Viena no šādām reformām bija dzimtbūšanas atcelšana, kas tobrīd Krievijas okupētajās "Baltijas guberņās" notika divas paaudzes (40 gadus) ātrāk, kā citās Krievijas okupētajās teritorijās.
29.11.1830 | W nocy młodzi słuchacze Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie pod wodzą porucznika Piotra Wysockiego wraz z cywilnymi spiskowcami rozpoczęli powstanie listopadowe
Powstanie listopadowe, wojna polsko-rosyjska 1830-1831 – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 na 30 listopada 1830 roku, a zakończyło się 21 października 1831 roku. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).
15.12.1862 | Otwarto Kolej Warszawsko-Petersburską
Kolej Warszawsko-Petersburska (Петербурго-Варшавская железная дорога, Petierburgo-Warszawskaja żeleznaja doroga) – historyczna linia kolejowa łącząca Warszawę z Petersburgiem w Rosji. Była to druga linia kolejowa na ziemiach ówczesnego Królestwa Polskiego, otwarta w 1862.
22.01.1863 | Wybuch Powstania styczniowego w Królestwie Polskim
Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.