Powiedz o tym miejscu
pl

Wilhelm II Hohenzollern

Dodaj nowe zdjęcie!
Data urodzenia:
27.01.1859
Data śmierci:
04.06.1941
Inne nazwiska/pseudonimy:
Vilhelms II Hohencollerns, Frīdrihs Vilhelms Alberts Viktors no Prūsijas, Friedrich Wilhelm Albert Viktor von Preußen;
Kategorie:
arystokrata, mason, polityk, szlachcic, uczestnik I wojny światowej, władca, żołnierz
Cmentarz:
Określ cmentarz

Wilhelm II (ur. 27 stycznia 1859 w Poczdamie, zm. 4 czerwca 1941 w Doorn w Holandii) – ostatni niemiecki cesarz i król Prus, przedstawiciel dynastii Hohenzollernów.

Życie i działalność

Wilhelm II urodził się jako Friedrich Wilhelm Albert Victor, Prinz von Preußen (książę Prus), syn cesarza Fryderyka III, był więc wnukiem panującego do 1888 r. cesarza Wilhelma I. Matka Wilhelma II – Wiktoria była najstarszą córką królowej Wielkiej Brytanii o tym samym imieniu, a więc był przez nią potomkiem Welfów i linii ernestyńskiej Wettinów. Dzięki babce cesarzowej Auguście, małżonce Wilhelma I, wnuczce cara Pawła I, siostrzenicy Aleksandra I i Mikołaja I, płynęła w Wilhelmie również krew rosyjskiej dynastii Romanow-Holstein-Gottorp.

Młodość

Wychowywaniem fizycznie upośledzonego dziecka (lewa ręka była zniekształcona od urodzenia) zajął się surowy kalwinista, pedagog Georg Hinzpeter. Jego kalekie ramię, poddawane okrutnym zabiegom z użyciem prądu, utrudniało naukę jazdy konnej, ale matka i preceptor, niewrażliwi na łzy, po każdym z licznych upadków zmuszali go, by ponownie wsiadł na konia. Metoda była bezwzględna, ale przyniosła rezultaty. Bardzo szybko Willy stał się doskonałym jeźdźcem.

Z podobną energią podchodził do zajęć szkolnych, lubił uczyć się historii Niemiec, pasjonował się zwłaszcza chlubnym okresem panowania cesarzy: Ottona I, Henryka III i Fryderyka I Barbarossy. Najwięcej radości sprawiała mu żegluga.

Wpływ na wychowanie oraz kształtowanie się osobowości Wilhelma miały jego relacje z rodzicami, zwłaszcza z matką. Księżna Wiktoria nie cieszyła się dobrą opinią w Niemczech i miała opinię wyrodnej matki. Więcej czasu spędzała z młodszymi dziećmi, zwłaszcza z ukochanymi Zygmuntem i Waldemarem. Młody Wilhelm wiele godzin spędzał na nauce. Program zajęć przewidywał także wycieczki i podróże zagraniczne, między innymi do Francji i Włoch. 1 września 1874 roku odbyła się w Poczdamie uroczysta konfirmacja księcia. 3 września natomiast książę wyjechał wraz z bratem Henrykiem do elitarnego gimnazjum w Kassel-Wilhelmshöhe. Dwa lata spędzone w Kassel nie wzbudziły jego zainteresowania nauką. Po jego ukończeniu w 1877 roku rozpoczął służbę wojskową i brał udział w ćwiczeniach armii pruskiej. Następnie studiował prawo i nauki polityczne w Bonn.

W czasie studiów mieszkał w specjalnie dla niego wynajętej rezydencji. Otoczony adiutantami i traktowany z honorami wyrósł na człowieka pewnego siebie, zarozumiałego, dalekiego od ideału, jaki wymarzyli sobie jego rodzice. W miarę upływu czasu poglądy Wilhelma stawały się coraz bardziej reakcyjne, podobne do tych jakie reprezentował jego dziadek Wilhelm I oraz kanclerz Otto von Bismarck. Filozofia polityczna rodziców wydawała mu się staromodna. Marzył o wielkości, podbojach, krwi i żelazie.

Po ukończeniu studiów Wilhelm powrócił do Prus. Wyraźnie faworyzowany przez Bismarcka brał udział w realizowaniu polityki zagranicznej. Został przyjęty do Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Młodemu księcia schlebiały pochlebstwa kanclerza oraz innych członków rządu. Wiosną 1884 roku reprezentował cesarza w Sankt Petersburgu na uroczystościach z okazji osiągnięcia przez carewicza pełnoletniości. Poinstruowany przez Bismarcka miał umacniać podpisany właśnie Sojusz Trzech Cesarzy. W 1885 książę Wilhelm brał udział w spotkaniu cesarzy Niemiec i Austrii w Gastein, a następnie udał się w kolejną dyplomatyczną podróż do Rosji. Wyraźnie przeceniał swe zdolności. Na carze Aleksandrze III nie zrobił zbyt dobrego wrażenia.

Wilhelm był typowym przedstawicielem swojego stanu i swej epoki. Ożenił się, ale małżonkę ledwie tolerował. Kobiety nigdy nie były dla niego ważne. Dużo lepiej czuł się w towarzystwie mężczyzn. Propagował i pielęgnował wartości rozpowszechnione i popularne wśród kadry oficerskiej. Książę Wilhelm wyraźnie ulegał nastrojom swej epoki. Jego wielkim przyjacielem, na którego przelał wiele ze swych osobistych uczuć był książę Filip von Eulenburg. Przyjaźń obu mężczyzn stała się obiektem wielu komentarzy, także politycznych.

 

Źródło informacji: wikipedia.org, news.lv

Nazwa miejsca Aktywne od: Aktywne do: Zdjęcia Język
Poznań, Zamek CesarskiPoznań, Zamek Cesarski00.00.1910pl

    loading...

        ImięRodzaj relacjiData urodzeniaData śmierciOpis
        1Wilhelm  PreußenWilhelm Preußensyn06.05.188220.07.1951
        2Cecilie  Mecklenburg Schwerin, DuchessCecilie Mecklenburg Schwerin, Duchesssynowa20.09.188606.05.1954
        3Prince Albert VictorPrince Albert Victorkuzyn08.01.186414.01.1892
        4Maud  (królowa Norwegii)Maud (królowa Norwegii)kuzyn26.11.186920.11.1938
        5Princess Victoria of the  United KingdomPrincess Victoria of the United Kingdomkuzyn06.07.186803.12.1935
        6Michał Aleksandrowicz RomanowMichał Aleksandrowicz Romanowkuzyn04.12.187813.06.1918
        7Ольга  РомановаОльга Романоваkuzyn13.06.188224.11.1960
        8Великая княгиня Ксения АлександровнаВеликая княгиня Ксения Александровнаkuzyn06.04.187520.04.1960
        9Mikołaj II RomanowMikołaj II Romanowkuzyn19.05.186817.07.1918
        10George  VGeorge Vkuzyn03.06.186520.01.1936
        11Elizabete VudvilaElizabete Vudviladaleki krewny00.00.143708.06.1492
        12Józef KościelskiJózef Kościelskiprzyjaciel09.11.184522.07.1911
        13Adolf von HarnackAdolf von Harnackznajomy07.05.185110.06.1930
        14Ainārs RitenbergsAinārs Ritenbergswyznawca tej samej idei13.12.194315.06.2007

        26.04.1886 | Z inicjatywy kanclerza Otto von Bismarcka powstała działająca w Wielkopolsce i na Pomorzu antypolska Komisja Kolonizacyjna

        Komisja Kolonizacyjna (niem. Königlich Preußische Ansiedlungskommission in den Provinzen Westpreußen und Posen) – instytucja założona 26 kwietnia 1886 roku przez władze niemieckie, z inicjatywy Otto von Bismarcka, pod kierownictwem nadprezydenta prowincji poznańskiej.

        Prześlij wspomnienia

        02.11.1894 | Krievijas tronī kāpj pēdējais Krievijas cars Nikolajs II

        Prześlij wspomnienia

        28.06.1914 | Austriacki następca tronu arcyksiążę Franciszek Ferdynand Habsburg i jego żona Zofia von Chotek zostali zastrzeleni w Sarajewie przez serbskiego zamachowca Gawriła Principa, co stało się casus belli I wojny światowej

        Zamach w Sarajewie − zamach na austriackiego następcę tronu arcyksięcia Franciszka Ferdynanda Habsburga dokonany 28 czerwca 1914 roku; uznawany za bezpośrednią przyczynę wybuchu pierwszej wojny światowej[1].

        Prześlij wspomnienia

        29.07.1914 | Russians begin partial troop mobilization

        Britain calls for international mediation to resolve the worsening crisis. Russia urges German restraint, but the Russians begin partial troop mobilization as a precaution. The Germans then warn Russia on its mobilization and begin to mobilize themselves.

        Prześlij wspomnienia

        01.08.1914 | Reacting to concentration of Russian Army to its borders, Germany declares war to Russia

        Prześlij wspomnienia

        02.08.1914 | Pirmais pasaules karš: Vācijas kuģi sāk Liepājas ostas apšaudi

        Prześlij wspomnienia

        04.08.1914 | Britain declared war on Germany after the Germany had invaded Belgium

        Prześlij wspomnienia

        30.08.1914 | I wojna światowa: zwycięstwo wojsk niemieckich nad rosyjskimi w bitwie pod Tannenbergiem na Mazurach

        Bitwa pod Tannenbergiem (w historiografii niemieckiej uznającej bitwę pod Grunwaldem za pierwszą bitwę pod Tannenbergiem, ta jest określana jako druga bitwa pod Tannenbergiem) – bitwa w ramach operacji wschodniopruskiej w 1914 r. między siłami Imperium Rosyjskiego a Cesarstwem Niemieckim, zakończona zwycięstwem Niemiec.

        Prześlij wspomnienia

        26.01.1915 | Liepāja pirmo reizi piedzīvoja vācu cepelīna uzlidojumu

        Prześlij wspomnienia

        19.02.1915 | Gallipoli Campaign

        Prześlij wspomnienia

        30.04.1916 | Vācija ievieš pāreju uz vasaras laiku

        Prześlij wspomnienia

        28.08.1916 | Pirmais Pasaules karš: Itālija pieteica karu Vācijai

        Prześlij wspomnienia

        06.09.1917 | Vācijas ķeizars Vilhelms II ierodas okupētajā Rīgā

        Prześlij wspomnienia

        03.03.1918 | Brestļitovskas miera līgums

        Brestļitovskas miera līgums- bija dokuments, uz kura pamata Padomju Krievija, pēc revolūcijas un boļševiku veiktā apvērsuma nespēdama turpināt karu, Vācijas un sabiedroto spiediena rezultātā piekrita ievērot cilvēktiesības (tai skaitā tautu pašnoteikšanās tiesības) Krievijas Impērijas visvēlāk okupētajās / anektētajās Eiropas zemēs, tai skaitā Baltijā un Polijā.

        Prześlij wspomnienia

        08.03.1918 | Soļi Baltijas zemju neatkarības atjaunošanā no Krievijas. Atjaunota Kurzemes un Zemgales hercogiste

        1918. gada 8. martā,. tobrīd Vācijas okupētajā Latvijas teritorijā tiek atjaunota Kurzemes un Zemgales hercogiste

        Prześlij wspomnienia

        22.09.1918 | Beidz pastāvēt Kurzemes hercogiste, tās vietā tiek pasludināta Baltijas hercogiste

        1918. gada 20. martā Rīgas pilsētas domes sēdē domnieki un jau 12. aprīlī vācbaltiešu aristokrātu izveidotā Vidzemes, Igaunijas, Sāmsalas un Rīgas Apvienotā Zemes padome (Der Vereinigte Landesrat für Livland, Estland, Ösel und Riga) vienbalsīgi nolemj izveidot "Baltijas hercogisti" un lūgt Vācijas ķeizaram ņemt to savā protektorātā. Kā alternatīva bija paredzēta kopējas Baltijas valsts izveide personālūnijā ar Prūsiju.

        Prześlij wspomnienia

        26.10.1918 | WW1. Erich Ludendorff, quartermaster-general of the Imperial German Army, is dismissed by Kaiser Wilhelm II of Germany for refusing to cooperate in peace negotiations

        Prześlij wspomnienia

        07.11.1918 | A socialist revolution led by Kurt Eisner overthrows the Wittelsbach dynasty in the Kingdom of Bavaria, Germany.

        Prześlij wspomnienia

        09.11.1918 | Rewolucja listopadowa w Niemczech: w Berlinie wybuchł strajk generalny. Nastąpiła fraternizacja robotników z żołnierzami. O godzinie 12:00 Philipp Scheidemann na stopniach Reichstagu ogłosił powstanie Republiki Niemiec. O godzinie 16:00 Karl Liebknecht, z balkonu pałacu cesarskiego, proklamował powstanie Wolnej Socjalistycznej Republiki. Był to wynik ścierania się 2 partii socjalistycznych – USPD i działającego w jej ramach Związku Spartakusa z bardziej umiarkowaną SPD. Zdetronizowano cesarza Wilhelma II

        Prześlij wspomnienia

        07.12.1918 | Beidz pastāvēt Baltijas apvienotā hercogiste. Pilnvaras tiek nodotas Ulmaņa pagaidu valdībai

        Prześlij wspomnienia

        22.05.1919 | Soļi Latvijas neatkarības atgūšanā: landesvērs atbrīvo Rīgu no Krievijas iebrukušajiem lieliniekiem

        Prześlij wspomnienia

        01.02.1921 | Latvia recognsed de jure by Germany

        Prześlij wspomnienia

        08.11.1923 | Der Hitlerputsch

        Prześlij wspomnienia

        Dodaj słowa kluczowe